Uzun zamandır hayatımın en büyük soru işareti olan bir işe girecek miyim sorusu nihayet cevabını buldu. bir işim oldu. Ne iş olursa yaparım modunda olduğumdan...
Son birkaç yıldır her şeyi ertelediğimin farkına vardım. yaşantıma dair yeni ne düşünüyorsam hep bir ondan sonraya erteliyorum. öyle bir erteleme ki bu büyük küçük...
Seç-e-mediğim bir sürü insana sırf bu özelliklerinden dolayı katlandım/katlaıyorum/katlanacağım. ama hep aynı düşünce oldu/oluyor/olacak beynimde. "hiç birinizi istemiyorum ama malesef katlanmak zorundayım." işte...
Bazen eve gitmek istemezsin. çünkü ev seni çağırmaz kendine. hiçbir çekiciliği yoktur evin. ne ayaklarını uzatıp film izlemek hoş gelir ne bir bardak çay...
Başlıkta herhangi bir klavye hatası yok. askere gitmiş iş güç sahibi olmuş hatta çoluk çocuğa karışmış arkadaş çevreme nazaran halen daha "öğrenci" olduğum ve çocuk...